Andrzejki w przedszkolu scenariusz zabaw w symbole

Przedstaw andrzejki jako zwyczaj związany z końcem listopada i dawnymi zabawami we wróżby. Powiedz wprost, że podczas spotkania wymyślacie historie, a wylosowany obrazek nie mówi, co naprawdę wydarzy się w życiu. Nie przypisuj dzieciom przyszłych zawodów, partnerów ani cech charakteru. Zamiast pytania „Kim zostaniesz?” zaproponuj „Jaką postać dodamy do naszej opowieści?”.

Cele operacyjne mogą obejmować kontynuowanie prostego rytmu, opisanie kształtu, uzgodnienie ruchu z partnerem i ułożenie krótkiej historii. Dobierz je do gotowości grupy. Działania odnoszą się do obszarów poznawczego, społecznego, emocjonalnego i fizycznego, a nauczyciel sprawdza ich powiązanie z podstawą programową wychowania przedszkolnego. Temat uroczystości nie powinien przesłaniać konkretnej umiejętności.

Przygotuj duży papierowy klucz, duże kartonowe kształty, obrazki przedmiotów oraz szerokie znaczniki do ułożenia trasy. Zadbaj o dobre oświetlenie i przejścia wolne od dekoracji. Zrezygnuj z gorącego wosku, otwartego ognia, przekłuwania papieru ostrymi narzędziami oraz drobnych przedmiotów wkładanych do naczyń. Nastrój można zbudować opowieścią i spokojnym głosem bez zaciemniania sali.

Pokaż plan spotkania za pomocą obrazków i zapowiedz możliwość przerwy. Dziecko, które nie chce losować, może wybrać symbol z widocznego zestawu albo obserwować. Jeśli wykorzystujesz światło i cień, sprawdź wcześniej, czy nie budzą niepokoju, oraz nie kieruj światła w oczy. Zachowaj zwykły poziom dźwięku. Uroczystość nie wymaga nagłych efektów ani obowiązkowego przebierania się.

Zaproś dzieci do kręgu i pokaż papierowy klucz. Wyjaśnij, że w waszej historii otwiera drzwi do krainy pomysłów. Każde dziecko może wskazać, jaki kształt widzi w jego części, lub pokazać gest otwierania drzwi. Nie podawaj klucza z obowiązkiem wypowiedzi. Pokaż także miejsce, w którym można usiąść i słuchać bez odgrywania roli.

Następnie rozłóż kartonowe koło, trójkąt i prostokąt. Zapytaj, czym mogłyby stać się w wymyślonej krainie. Koło może być oknem, trójkąt dachem, a prostokąt mostem. Każdy pomysł powinien mieć związek z tym, co dziecko zauważa, ale nie musi odpowiadać wyobrażeniu nauczyciela. To przygotowanie do późniejszego składania obrazków i opowiadania, a nie test fantazji.

• Ułóż szerokie znaczniki jako drogę do papierowych drzwi. Pokaż spokojne przejście, zatrzymanie przy znaku i oczekiwanie na wolne miejsce. Dzieci mogą także prowadzić po trasie duży obrazek zamiast poruszać się po sali.
• Za drzwiami umieść rozpoczęty rytm z kartonowych kształtów. Nazwij powtarzający się układ i wspólnie dołóżcie następny element. Dzieci gotowe do samodzielności mogą sprawdzić, czy rytm zachowa regułę po przedłużeniu.
• Zaproś do wyboru dużego obrazka z widocznego zestawu. Obrazek staje się elementem historii, nie przepowiednią. Osoba prowadząca rozpoczyna opowieść o drodze przez krainę, a chętni dodają postać, przedmiot lub zdarzenie.
• Przerwij siedzenie zabawą ruchową. Na widok papierowego mostu dzieci pokazują spokojny krok, a na widok okna zatrzymują się i rozglądają. Najpierw przećwiczcie znaczenie symboli, aby zmiana nie była zaskoczeniem.
• Wróćcie do wspólnego obrazu. Z kartonowych kształtów ułóżcie miejsce zakończenia historii i opowiedzcie, jak bohaterowie tam dotarli. Można wskazywać elementy w kolejności, bez budowania całych zdań.

Wybierz kartę z zadaniem odpowiadającym wykonanej zabawie. Może to być kontynuowanie znanego rytmu albo wskazanie kolejnego obrazka w historii. Polecenie „Dorysuj kolejny kształt” wymaga sprawności graficznej, więc najpierw pozwól dobrać gotowy element. Jeśli dziecko rozpoznaje regułę, lecz trudno mu narysować trójkąt, sposób odpowiedzi nie powinien zasłaniać umiejętności.

Przy łatwiejszym wariancie pozostaw widoczny powtarzający się fragment i ogranicz wybór do wyraźnie odmiennych elementów. Przy trudniejszym zaproponuj odnalezienie miejsca, w którym układ przestaje się powtarzać, i poprawienie go. Nie zwiększaj trudności przez dekoracyjne szczegóły lub niejasny druk. Zanim rozdasz karty, sprawdź, czy symbole mają takie samo znaczenie jak podczas zabawy na podłodze.

Na koniec zapytaj, co było częścią wymyślonej historii, a czego naprawdę nauczyliście się podczas działania. Dzieci mogą wskazać układanie rytmu, korzystanie ze znaków albo proszenie partnera o miejsce. Przypomnij, że obrazek był pomysłem do opowieści i nie ustala przyszłości. Unikaj porównywania, kto wylosował lepszy symbol lub stworzył najciekawszą postać.

Zanotuj, czy dzieci rozumiały regułę rytmu, potrzebowały pokazu ruchu lub korzystały z wizualnego planu. Jeśli opowieść okazała się zbyt długa, następnym razem zostaw krótszą sekwencję zdarzeń. Jeśli trasa powodowała czekanie, przenieś zadanie na wspólną planszę. Po spotkaniu zachowaj sprawdzone pomoce do codziennych zabaw matematycznych, aby umiejętność nie pozostała związana wyłącznie z uroczystością.

Układ spotkania pomoże uporządkować scenariusz zajęć przedszkole, a przy rytmach wykorzystasz wskazówki ze strony karty pracy matematyczne przedszkole. Jesienny cykl tematów domykają jesienne karty pracy do przedszkola. Otwórz generator kart pracy i wpisz temat zabaw w symbole oraz wiek grupy. Przed drukiem sprawdź polecenia, czytelność znaków i bezpieczeństwo wszystkich zaplanowanych działań.